Wersja od: 28 września 2023 r. Art. 18. [Katalog opłat komorniczych] 1. Opłaty komornicze obejmują: 1) opłaty egzekucyjne za przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego, wykonanie zabezpieczenia roszczenia lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym albo wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu środka dowodowego lub Komornik nie może odmówić przyjęcia wniosku o wszczęcie egzekucji, wykonania postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia lub europejskiego nakazu zabezpieczenia na rachunku bankowym, do przeprowadzenia których jest właściwy zgodnie z przepisami ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. 3 zadania komornika ust. 3 i ust. 4 pkt 1 i 2, skorzystanie przez daną osobę z prawa do ograniczenia przetwarzania danych osobowych, o którym mowa w art. 18 prawo do ograniczenia przetwarzania danych ust. 1 rozporządzenia 2016/679, odbywa się wyłącznie w sposób przewidziany w art. 767 skarga na czynności komornika ustawy z dnia 17 Wersja od: 28 września 2023 r. Art. 7. [Zaliczka na pokrycie wydatków] 1. 1. Jeżeli czynność komornika powoduje wydatki, komornik uzależnia dokonanie tej czynności od uiszczenia zaliczki przez stronę, która wnosi o dokonanie czynności. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli wysokość należności jest równa lub niższa od kosztów Dotychczasowe przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 40a ust. 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 17 ust. 5 niniejszej ustawy, jednak nie dłużej niż do dnia 31 marca 2019 r. Art. 54. po art. 75g dodaje się art. 75ga-75gf w brzmieniu: "Art. 75ga. 1. Rzecznik dyscyplinarny wszczyna dochodzenie z urzędu albo na wniosek podmiotu, o którym mowa w art. 74 ust. 1. 2. Wniosek o wszczęcie dochodzenia wiąże rzecznika dyscyplinarnego. 3. pn1tt8T. Spis inwentarza sporządzony przez komornika – komornik sądowy może go sporządzać na podstawie art. 3 ust. 3 pkt 3 ustawy o komornikach sądowych. Wniosek o sporządzenie spisu inwentarza może być zgłoszony bezpośrednio komornikowi, który byłby właściwy do wykonania postanowienia sądu spadku o sporządzeniu spisu inwentarza. Komornik przystępuje niezwłocznie do sporządzenia spisu inwentarza i zawiadamia o tym sąd spadku, zaś sąd wydaje postanowienie w przedmiocie sporządzenia spisu inwentarza. Jeżeli sąd oddali albo odrzuci wniosek, o którym mowa wyżej, albo umorzy postępowanie, spis sporządzony przez komornika rodzi takie same skutki jak złożenie wykazu inwentarza. O terminie sporządzenia spisu inwentarza komornik zawiadamia wnioskodawcę oraz uczestników postępowania o sporządzenie spisu inwentarza. Komornik zawiadamia także spadkobiercę i zapisobiercę windykacyjnego, których miejsce pobytu jest znane. Ponadto zawiadamia wykonawcę testamentu, tymczasowego przedstawiciela, kuratora spadku, dozorcę i zarządcę tymczasowego, jeżeli byli ustanowieni. Niestawiennictwo tych osób nie wstrzymuje czynności. Co zawiera spis inwentarza? W spisie inwentarza komornik zamieszcza przedmioty należące do spadku i przedmioty zapisów windykacyjnych. Jednocześnie zaznacza wartość każdego z tych przedmiotów, oraz długi spadkowe ze wskazaniem wysokości każdego z nich. Wartość przedmiotów należących do spadku i przedmiotów zapisów windykacyjnych komornik ustala według stanu i cen z chwili otwarcia spadku. Wysokość długów spadkowych komornik ustala według stanu z chwili otwarcia spadku. Komornik z urzędu ustala i zamieszcza w spisie inwentarza przedmioty należące do spadku, przedmioty zapisów windykacyjnych oraz długi spadkowe. W spisie inwentarza komornik wykazuje też wartość stanu czynnego spadku z uwzględnieniem wartości rzeczy i praw spornych. Opłata stała od wniosku o sporządzenie spisu inwentarza wynosi 400 zł – art. 40 pkt 2 ustawy o kosztach komorniczych określa wysokość opłaty. Witam!Postaram się w miarę jasno opisać swój rodzice zalegali z opłatami za mieszkanie oraz wodę, dlatego też SM skierowała sprawę do Sądu. Nie było żadnego sprzeciwu, SM wygrała sprawę, następnie przekazała ją do komornika.(o długu dowiedziałam się z zakładu pracy w 2006r kiedy to komornik zajął moje wynagrodzenie. O zaistniałej sytuacji wcześniej nie miałam pojęcia ponieważ nie mieszkałam z rodzicami a rodzice nie informowali mnie o swoich problemach ani nie przekazywali mi korespondencji dotyczącej tej sprawy. Poszłam do SM ale nie udzielono mi wyjaśnień w tej sprawie, następnie poszłam do Sądu tam przejrzałam akta sprawy i zapytałam się czy mogę coś z tym zajęciem komorniczym zrobić, powiedziano mi jedynie że takie jest prawo i nic się nie da zrobić. Ponownie udałam się do SM wyjaśniłam że nie mieszkam z rodzicami posiadam tam jedynie meldunek ale powiedziano mi że to dla SM nie ma żadnego znaczenia że muszę spłacić dług albo nakłonić rodziców do zdania mieszkania. Poszłam jeszcze po poradę do radcy prawnego ale tam również usłyszałam że jak już jest zajęcie to nic nie mogę zrobić. - To tylko tak na marginesie żeby nie było że siedziałam i nic nie próbowałam z tym zrobić.)Minęły 3 lata odkąd komornik zajął moje wynagrodzenie od roku nie pobiera nic ponieważ mam minimalne Październiku tamtego roku rodzice zdali mieszkanie a kwota wkładu mieszkaniowego pokryła dług rodziców względem wysłała wniosek do komornika o umorzenie sprawy ale komornik nie chce jej umorzyć ponieważ twierdzi że jeszcze muszę zapłacić koszty egzekucji w sumie to dokładnie powiedział koszty gł + odsetki zajęcia wyniosła ok. złkoszty egzekucji wynosiły ok. złkomornik z mojego wynagrodzenia pobrał w sumie zła teraz żąda jeszcze spłaty złProszę mi wyjaśnić czy co jest zgodne z prawem, a jeżeli tak to dlaczego?Co mogę z tym zrobić, czy w związku z ty mogę złożyć do Sądu powództwo przeciwegzekucyjne?? zgodnie z tym co znalazłam w internecie:"Jeśli po wszczęciu egzekucji komorniczej, dłużnik porozumie się z wierzycielem co do spłaty zobowiązania, może on uniknąć opłaty wynoszącej 15 % wysokości egzekwowanych należności. W maju 2005 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepisy ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, w części dotyczącej pobierania opłaty przez komorników w przypadku gdy niczego nie odzyskali jest niezgodny z Konstytucją. Problem jednak dotyczył tego, że TK ustosunkował się do przepisów obowiązujących do r. a od 2005 r. zaczęła obowiązywać znowelizowana ustawa o komornikach sadowych i egzekucji, która chociaż nie zmieniła zakwestionowanych przepisów, to TK ze względów formalnych nie mógł się do nich r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że uzależnienie opłaty egzekucyjnej od skuteczności egzekucji jest właściwe, a pobieranie opłaty, gdy egzekucja jest nieskuteczna, bo dłużnik dobrowolnie oddał dług, jest, według TK, sprzeczne z zasadniczą koncepcją ustawy o komornikach sądowych i z konstytucją. Po opublikowaniu wyroku w część artykułu mówiąca o tego typu opłatach przestanie może, wszczynając przed sądem tzw. powództwo przeciwegzekucyjne, doprowadzić do pozbawienia tytułu egzekucyjnego wykonalności. Po wydaniu przez sąd wyroku uwzględniającego takie powództwo, komornik musi umorzyć postępowanie i zwrócić dłużnikowi to, co już od niego wyegzekwował. Jeśli postępowanie egzekucyjne zostało umorzone na wniosek dłużnika, komornik nie powinien żądać od wierzyciela opłaty egzekucyjnej od ściągniętej części przypadku gdyby komornik żądał tego typu opłat, należy złożyć skargę na czynności komornika"Zupełnie nie rozumiem dlaczego mam jeszcze spłacić tę kwotę, przecież od wyegzekwowanej kwoty komornik pobierał swoją długu została spłacona bezpośrednio wierzycielowi a ten też płacił coś komornikowi skoro w rozliczeniu długu są również umieszczone koszty nie była zasługa umówiła się z moimi rodzicami że jeżeli zdadzą mieszkanie to SM zaliczy pieniądze które należą się rodzicom za wkład mieszkaniowy na konto ja źle rozumuję to proszę mnie wyprowadzić z blędu??Z góry dziękuję za wyjaśnienie. Nowa opłata od umorzonego postępowania – na jakiej podstawie, dlaczego, od kogo?Kluczową kwestią dotykającą wierzycieli jest wprowadzona na mocy art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych opłata w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego. „W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z innych przyczyn niż wskazane w ust. 1 komornik pobiera od wierzyciela opłatę w wysokości 150 złotych, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 30. Opłata podlega zmniejszeniu o sumę opłat egzekucyjnych ściągniętych i obciążających dłużnika.”Art. 29 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych wyłącza pobranie opłaty 150 zł w przypadku: 1. umorzenia postępowania na wniosek wierzyciela, 2. jeżeli wierzyciel w ciągu sześciu ostatnich miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego przypadku wystąpienia wyżej wymienionych przesłanek, ustawa obciąża wierzyciela opłatą 5% wartości świadczenia pozostałego do 30 ustawy o kosztach komorniczych natomiast wskazuje opłatę obciążającą wierzyciela w przypadku niecelowego wszczęcia egzekucji lub wskazania we wniosku egzekucyjnym osoby niebędącej dłużnikiem. Wówczas komornik obciąża wierzyciela opłatą w wysokości 10% egzekwowanego w związku z wymienionymi przepisami, od wszystkich pozostałych postępowań egzekucyjnych wierzyciel będzie zmuszony zapłacić komornikowi sądowemu 150 zł w przypadku kiedy zostaną one umorzone z powodu braku możliwości wyegzekwowania świadczenia?Otóż… nieW tym momencie ustawodawca wskazuje na art. 29 ust. 5 ustawy o kosztach komorniczych:Opłaty, o której mowa w ust. 4, nie pobiera się: 1. od osób fizycznych dochodzących roszczeń pracowniczych lub odszkodowawczych; 2. od jednostek samorządu terytorialnego; 3. od podmiotów, których przedmiotem działalności: a. nie jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068, z 2017 r. poz. 60 oraz z 2018 r. poz. 650) albo b. jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, o ile są wierzycielami pierwotnymi, a wierzytelność nie była przedmiotem obrotu – pod warunkiem że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed upływem dwóch lat od powstania tytułu egzekucyjnego obejmującego daną wierzytelność.… Czyli od kogo?Nie ma wątpliwości co do okoliczności wyłączających wierzycieli wymienionych w art. 29 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o kosztach komorniczych, natomiast już art. 29 ust. 5 pkt 3 ustawy o kosztach komorniczych rodzi wątpliwości w nim bowiem podmioty, których przedmiotem działalności nie jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa (na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej) oraz podmioty, których przedmiotem działalności jest działalność finansowa lub ubezpieczeniowa, lecz są one wierzycielami pierwotnymi, a wierzytelność nie była przedmiotem jest również warunek, w którym ustawodawca określa, że opłata nie jest pobierana jeżeli postępowanie zostało wszczęte przed upływem dwóch lat od powstania tytułu egzekucyjnego obejmującego daną wierzytelność, jednak przepis jasno nie określa czy dotyczy on zarówno art. 29 ust. 5 pkt 3 a) jak i art. 29 ust. 5 pkt 3 b), czy może tylko art. 29 ust. 5 pkt 3b ustawy o kosztach wskazuje również, że warunek jest liczony od powstania tytułu egzekucyjnego. Przepis jasno więc wskazuje, że czas od wydania tytułu egzekucyjnego do zaopatrzenia go w klauzulę wykonalności, która uprawnia do złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji jest wliczony do dwuletniego terminu, o którym mówi stycznia 2019 roku – wejście ustaw w życiePowyższe regulacje i ich stosowanie spowodują liczne komplikacje w praktyce. Wystarczy wskazać problem ustalenia czy dochodzone świadczenie ma charakter odszkodowawczy, czy działalność wierzyciela jest działalnością finansową albo ubezpieczeniową, czy wierzyciel jest wierzycielem pierwotnym oraz czy wierzyciela obowiązuje dwuletni termin złożenia wniosku egzekucyjnego bez pobrania opłaty [i]Wydaje się, że treść ustaw nie służy ani uproszczeniu postępowania egzekucyjnego ani jego przejrzystości. Wprowadzenie wymienionej opłaty zrywa całkowicie z akcentowaną w przeszłości zasadą powiązania opłat egzekucyjnych z efektywnością egzekucji.[ii]Z perspektywy komornika sądowego każde postępowanie egzekucyjne zakończone wskutek umorzenia postępowania posiadające przesłanki do zastosowania art. 29 ustawy o kosztach komorniczych będzie uprawniało do wezwania o opłatę 150 zł. Wierzyciel natomiast starając się minimalizować koszty postępowania egzekucyjnego podnosił będzie kwestię zasadności opłaty. Zapowiada się interesująca relacja na gruncie współpracy wierzyciela i komornika sądowego po wejściu w życie przepisów ustawy o kosztach komorniczych oraz ustawy o komornikach temat nowej ustawy o komornikach sądowych pisaliśmy też Lasota @ Romanowski @ _________1 Analiza i ocena ustawy o komornikach sądowych oraz ustawy o kosztach komorniczych red. Naukowa Andrzej Marciniak wyd. CURRENDA2 Por. uchwała SN z 12 lutego 2009 r., III CZP 142/08, OSNS 2009, nr 12, poz. 163 i liczne orzeczenia cytowane w jej uzasadnieniu1 stycznia 2019 roku w życie wchodzi Ustawa o komornikach sądowych oraz Ustawa o kosztach komorniczych, które zmieniają dotychczas obowiązującą ustawę o komornikach sądowych i egzekucji z 1997 roku i tak jak poprzedni akt prawny, również „nowe” ustawy radykalnie zmieniają zasady funkcjonowania Komorników sądowych oraz pozycję wierzycieli. Budzą również wątpliwości. Jedną z nich jest opłata od bezskutecznej opłata od umorzonego postępowania – na jakiej podstawie, dlaczego, od kogo?Kluczową kwestią dotykającą wierzycieli jest wprowadzona na mocy art. 29 ust. 4 ustawy o kosztach komorniczych opłata w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego. „W razie umorzenia postępowania egzekucyjnego z innych przyczyn niż wskazane w ust. 1 komornik pobiera od wierzyciela opłatę w wysokości 150 złotych, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 30. Opłata podlega zmniejszeniu o sumę opłat egzekucyjnych ściągniętych i obciążających dłużnika.”Art. 29 ust. 1 ustawy o kosztach komorniczych wyłącza pobranie opłaty 150 zł w przypadku: 1. umorzenia postępowania na wniosek wierzyciela, 2. jeżeli wierzyciel w ciągu sześciu ostatnich miesięcy nie dokonał czynności potrzebnej do dalszego prowadzenia postępowania lub nie zażądał podjęcia zawieszonego przypadku wystąpienia wyżej wymienionych przesłanek, ustawa obciąża wierzyciela opłatą 5% wartości świadczenia pozostałego do 30 ustawy o kosztach komorniczych natomiast wskazuje opłatę obciążającą wierzyciela w przypadku niecelowego wszczęcia egzekucji lub wskazania we wniosku egzekucyjnym osoby niebędącej dłużnikiem. Wówczas komornik obciąża wierzyciela opłatą w wysokości 10% egzekwowanego w związku z wymienionymi przepisami, od wszystkich pozostałych postępowań egzekucyjnych wierzyciel będzie zmuszony zapłacić komornikowi sądowemu 150 zł w przypadku kiedy zostaną one umorzone z powodu braku możliwości wyegzekwowania świadczenia?Otóż… nieW tym momencie ustawodawca wskazuje na art. 29 ust. 5 ustawy o kosztach komorniczych:Opłaty, o której mowa w ust. 4, nie pobiera się: 1. od osób fizycznych dochodzących roszczeń pracowniczych lub odszkodowawczych; 2. od jednostek samorządu terytorialnego; 3. od podmiotów, których przedmiotem działalności: a. nie jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068, z 2017 r. poz. 60 oraz z 2018 r. poz. 650) albo b. jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa w rozumieniu przepisów wydanych na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, o ile są wierzycielami pierwotnymi, a wierzytelność nie była przedmiotem obrotu – pod warunkiem że postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte przed upływem dwóch lat od powstania tytułu egzekucyjnego obejmującego daną wierzytelność.… Czyli od kogo?Nie ma wątpliwości co do okoliczności wyłączających wierzycieli wymienionych w art. 29 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o kosztach komorniczych, natomiast już art. 29 ust. 5 pkt 3 ustawy o kosztach komorniczych rodzi wątpliwości w nim bowiem podmioty, których przedmiotem działalności nie jest działalność finansowa i ubezpieczeniowa (na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 roku o statystyce publicznej) oraz podmioty, których przedmiotem działalności jest działalność finansowa lub ubezpieczeniowa, lecz są one wierzycielami pierwotnymi, a wierzytelność nie była przedmiotem jest również warunek, w którym ustawodawca określa, że opłata nie jest pobierana jeżeli postępowanie zostało wszczęte przed upływem dwóch lat od powstania tytułu egzekucyjnego obejmującego daną wierzytelność, jednak przepis jasno nie określa czy dotyczy on zarówno art. 29 ust. 5 pkt 3 a) jak i art. 29 ust. 5 pkt 3 b), czy może tylko art. 29 ust. 5 pkt 3b ustawy o kosztach wskazuje również, że warunek jest liczony od powstania tytułu egzekucyjnego. Przepis jasno więc wskazuje, że czas od wydania tytułu egzekucyjnego do zaopatrzenia go w klauzulę wykonalności, która uprawnia do złożenia wniosku o wszczęcie egzekucji jest wliczony do dwuletniego terminu, o którym mówi stycznia 2019 roku – wejście ustaw w życiePowyższe regulacje i ich stosowanie spowodują liczne komplikacje w praktyce. Wystarczy wskazać problem ustalenia czy dochodzone świadczenie ma charakter odszkodowawczy, czy działalność wierzyciela jest działalnością finansową albo ubezpieczeniową, czy wierzyciel jest wierzycielem pierwotnym oraz czy wierzyciela obowiązuje dwuletni termin złożenia wniosku egzekucyjnego bez pobrania opłaty [i]Wydaje się, że treść ustaw nie służy ani uproszczeniu postępowania egzekucyjnego ani jego przejrzystości. Wprowadzenie wymienionej opłaty zrywa całkowicie z akcentowaną w przeszłości zasadą powiązania opłat egzekucyjnych z efektywnością egzekucji.[ii]Z perspektywy komornika sądowego każde postępowanie egzekucyjne zakończone wskutek umorzenia postępowania posiadające przesłanki do zastosowania art. 29 ustawy o kosztach komorniczych będzie uprawniało do wezwania o opłatę 150 zł. Wierzyciel natomiast starając się minimalizować koszty postępowania egzekucyjnego podnosił będzie kwestię zasadności opłaty. Zapowiada się interesująca relacja na gruncie współpracy wierzyciela i komornika sądowego po wejściu w życie przepisów ustawy o kosztach komorniczych oraz ustawy o komornikach temat nowej ustawy o komornikach sądowych pisaliśmy też Lasota @ Romanowski @ _________1 Analiza i ocena ustawy o komornikach sądowych oraz ustawy o kosztach komorniczych red. Naukowa Andrzej Marciniak wyd. CURRENDA2 Por. uchwała SN z 12 lutego 2009 r., III CZP 142/08, OSNS 2009, nr 12, poz. 163 i liczne orzeczenia cytowane w jej uzasadnieniu 1. Doręczenia, o którym mowa w art. 3 ust. 4 pkt 1, komornik dokonuje w terminie 14 dni od dnia otrzymania zlecenia. 2. Jeżeli adresata nie zastano przy próbie doręczenia, komornik ustala, czy adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem. W tym celu komornik może żądać niezbędnych informacji od podmiotów wymienionych w art. 761 § 11 pkt 13 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego pod rygorem przewidzianym w art. 762 tej ustawy. Treść dokonanych ustaleń komornik wciąga do protokołu, do którego przepis art. 809 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego stosuje się odpowiednio. 3. Jeżeli próba doręczenia okaże się bezskuteczna, a zgodnie z ustaleniami komornika adresat zamieszkuje pod podanym adresem, w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszcza się zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w kancelarii komornika oraz pouczeniem, że należy je odebrać w terminie 14 dni od dnia umieszczenia zawiadomienia. Jeżeli pod wskazanym adresem zastano dorosłego domownika adresata, o możliwości odbioru pisma poucza się dodatkowo tego domownika. W przypadku bezskutecznego upływu terminu do odbioru pisma, pismo uważa się za doręczone w ostatnim dniu tego terminu, a komornik zwraca pismo podmiotowi zlecającemu doręczenie informując go o dokonanych ustaleniach oraz o dacie doręczenia. 4. Jeżeli próba doręczenia okaże się bezskuteczna, a zgodnie z ustaleniami komornika adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, komornik zwraca pismo podmiotowi zlecającemu doręczenie informując go o dokonanych ustaleniach. To samo dotyczy przypadku, gdy komornikowi mimo podjęcia wymaganych czynności nie udało się ustalić, czy adresat zamieszkuje pod wskazanym adresem. 5. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, komornik udziela podmiotowi zlecającemu informacji o dokonanych ustaleniach przez nadesłanie kopii protokołu. 1. Komornik jest organem władzy publicznej w zakresie wykonywania czynności w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. Czynności te wykonuje komornik, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w ustawach. 2. Czynności w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym oraz inne ustawowe zadania komornik wykonuje osobiście. W przypadkach przewidzianych w ustawach komornik może zlecić wykonywanie określonych czynności asesorowi komorniczemu, zwanemu dalej "asesorem". Zlecenie wykonywania tych czynności jest dopuszczalne jedynie w celu przygotowania do wykonywania zawodu komornika. 3. Komornikom powierza się następujące zadania: 1) wykonywanie orzeczeń sądowych w sprawach o roszczenia pieniężne i niepieniężne oraz zabezpieczenie roszczeń, w tym europejskich nakazów zabezpieczenia na rachunku bankowym, z uwzględnieniem wyjątków przewidzianych w ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 155, z późn. zm.); 2) wykonywanie innych tytułów wykonawczych oraz tytułów egzekucyjnych, które podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania ich w klauzulę wykonalności; 2a) wykonywanie postanowień o zabezpieczeniu środka dowodowego oraz postanowień nakazujących wydanie środka dowodowego w postępowaniu w sprawach własności intelektualnej; 3) wykonywanie postanowień o zabezpieczeniu spadku lub sporządzanie spisu inwentarza; 4) wykonywanie zadań określonych w innych ustawach. 4. Komornik, poza zadaniami określonymi w ust. 3, wykonuje następujące czynności: 1) na zlecenie sądu albo wniosek powoda zobowiązanego przez sąd na podstawie art. 1391 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego – osobiście doręcza bezpośrednio adresatowi zawiadomienia sądowe, pisma procesowe oraz inne dokumenty sądowe za potwierdzeniem odbioru i oznaczeniem daty, albo stwierdza, że adresat pod podanym adresem nie zamieszkuje; 1a) na zlecenie podmiotu, o którym mowa w pkt 1, podejmuje czynności zmierzające do ustalenia aktualnego adresu zamieszkania adresata; 2) sporządza protokół stanu faktycznego; 3) na wniosek organizatora licytacji - sprawuje urzędowy nadzór nad dobrowolnymi publicznymi licytacjami, z przybiciem najniższej lub najwyższej oferty. 5. Na czynności komornika, o których mowa w ust. 4 pkt 1 i 2, przysługuje skarga do sądu rejonowego. Przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności art. 759 § 2 i art. 767-7674, stosuje się odpowiednio. Zażalenie na postanowienie sądu nie przysługuje, z wyjątkiem postanowień w przedmiocie kosztów komorniczych. 6. Czynności sądu, o których mowa w ust. 5, może wykonywać także referendarz sądowy.

art 3 ustawy o komornikach